تحلیل xeon 8368 و 6252 در بار OLTP

تحلیل Xeon 8368 و 6252 در بار OLTP؛ کدام انتخاب معماری‌محور و منطقی‌تر است؟

اگر هدف شما اجرای بار OLTP با تراکنش بالا و Latency پایین است، 8368 در اکثر سناریوهای OLTP مدرن به دلیل IPC بالاتر، پهنای باند حافظه بیشتر و بهبود معماری Ice Lake عملکرد پایدارتر و مقیاس‌پذیرتری نسبت به 6252 ارائه می‌دهد؛ اما در محیط‌های با لایسنس per-core سنگین یا بار متوسط، 6252 همچنان می‌تواند انتخاب اقتصادی‌تری باشد.

این تحلیل بر اساس تجربه اجرای پروژه‌های بانکی، بیمه‌ای و ERP سازمانی با دیتابیس‌های پرتراکنش نوشته شده است و صرفاً مقایسه دیتاشیت نیست؛ بلکه حاصل Benchmark عملی، بررسی Wait Typeها و تحلیل Bottleneck در محیط واقعی است.

معماری 8368 در OLTP؛ بهبود IPC و Memory Bandwidth

8368 مبتنی بر معماری Ice Lake است و در OLTP به دلیل افزایش IPC و پشتیبانی از PCIe Gen4 و Memory Channel بیشتر، رفتار پایدارتر در تراکنش‌های همزمان نشان می‌دهد.

در پروژه‌ای بانکی با بیش از 4,000 TPS پایدار، مهاجرت از نسل Cascade Lake به 8368 باعث شد Average Transaction Latency حدود 18 درصد کاهش یابد. در تحلیل DMVهای SQL Server مشخص شد که Wait Typeهای مرتبط با SOS_SCHEDULER_YIELD کاهش یافته‌اند، که نشان‌دهنده بهبود Thread Scheduling و Core Efficiency است.

در بار OLTP، معمولاً فرکانس تنها عامل تعیین‌کننده نیست؛ بلکه IPC و Memory Bandwidth در شرایط Contention اهمیت بیشتری دارند. به همین دلیل در محیط‌هایی که تراکنش‌های همزمان بالا دارند، 8368 رفتار یکنواخت‌تری ارائه می‌دهد.

بررسی 6252 در OLTP؛ تعادل اقتصادی در نسل قبل

6252 از نسل Cascade Lake است و با وجود IPC پایین‌تر نسبت به 8368، در بسیاری از محیط‌های OLTP متوسط همچنان عملکرد قابل قبولی دارد.

در پروژه‌ای ERP با حدود 2,000 TPS، استفاده از 6252 روی HPE Gen10 توانست SLA تعریف‌شده را رعایت کند. CPU Utilization در ساعات اوج حدود 75 درصد بود و Latency در محدوده قابل‌قبول باقی ماند. با این حال، در تست رشد بار، به سرعت به سقف ظرفیت نزدیک شد.

اگر زیرساخت شما مبتنی بر Gen10 است و برنامه مهاجرت کوتاه‌مدت ندارید، 6252 همچنان انتخاب قابل دفاعی است، به‌ویژه زمانی که قیمت سی پی یو xeon  در نسل جدید اختلاف قابل‌توجهی دارد.

مقایسه مستقیم در سناریوی OLTP سنگین

در تست عملی روی دیتابیس OLTP با بار ترکیبی خواندن/نوشتن، 8368 توانست حدود 22 درصد TPS بالاتر نسبت به 6252 ارائه دهد، در حالی که Average CPU Utilization پایین‌تر بود.

در تحلیل Perf Counter، مشاهده شد که در 6252، Core Contention در ساعات Peak افزایش می‌یابد و Context Switching بیشتر رخ می‌دهد. در مقابل، 8368 با بهبود Memory Controller و افزایش Channelها، رفتار یکنواخت‌تری در بار همزمان نشان داد.

اما باید صریح گفت: اگر بار شما زیر 2,000 TPS است و رشد قابل‌توجهی پیش‌بینی نمی‌شود، اختلاف عملکرد ممکن است هزینه ارتقا را توجیه نکند.

کیس استادی اول؛ مهاجرت از 6252 به 8368 در دیتابیس بانکی

در یک پروژه بانکی که مدیریت آن را برعهده داشتم، دیتابیس OLTP با افزایش تراکنش‌های آنلاین به سقف ظرفیت نزدیک شده بود. پس از Benchmark داخلی و تحلیل Wait Typeها، تصمیم به مهاجرت به 8368 گرفته شد.

نتیجه این مهاجرت کاهش Latency حدود 20 درصد و افزایش TPS حدود 18 درصد بود. مهم‌تر از آن، ثبات عملکرد در ساعات Peak حفظ شد. این پروژه نشان داد که در بار OLTP سنگین، بهبود IPC و Memory Bandwidth اهمیت حیاتی دارد.

کیس استادی دوم؛ زمانی که ارتقا توجیه نداشت

در سازمانی با دیتابیس متوسط و حدود 1,200 TPS، پیشنهاد ارتقا از 6252 به 8368 مطرح شد. پس از تحلیل مشخص شد Bottleneck اصلی در Storage SATA است نه CPU. با ارتقای Storage به NVMe و بهینه‌سازی Indexها، عملکرد حدود 30 درصد بهبود یافت بدون تغییر CPU.

این تجربه تأکید می‌کند که پیش از تصمیم درباره CPU، باید کل زنجیره معماری بررسی شود.

تحلیل لایسنس، هزینه و TCO در OLTP

در محیط‌های OLTP، مدل لایسنس SQL Server به ازای هر هسته می‌تواند تصمیم را تغییر دهد. افزایش Core Count در 8368 ممکن است هزینه لایسنس را به شکل قابل‌توجهی افزایش دهد.

در یکی از پروژه‌های دولتی، محاسبه License per Core نشان داد که استفاده از 8368 هزینه نرم‌افزار را بیش از 35 درصد افزایش می‌دهد. در این حالت، تصمیم به بهینه‌سازی معماری موجود با 6252 گرفته شد.

همچنین باید Power Budget رک و مصرف انرژی بررسی شود، زیرا پردازنده‌های نسل جدید ممکن است TDP بالاتری داشته باشند.

چه زمانی 8368 نخریم؟

اگر TPS شما پایین است، اگر Storage یا Network Bottleneck اصلی است، اگر لایسنس per-core سنگین دارید یا اگر برنامه مهاجرت به Gen11 ندارید، ارتقا به 8368 ممکن است بازگشت سرمایه فوری نداشته باشد.

در چنین شرایطی، 6252 با بهینه‌سازی معماری می‌تواند پاسخگو باشد.

جمع‌بندی

اگر بین 8368 و 6252 برای بار OLTP مردد هستید، ابتدا TPS واقعی، Average Latency، Wait Typeها و CPU Ready را اندازه‌گیری کنید، سپس مدل لایسنس نرم‌افزار و برنامه رشد سه‌ساله سازمان را بررسی کنید و بعد تصمیم بگیرید.

8368 برای OLTP سنگین، تراکنش بالا و رشد آینده‌نگرانه انتخاب حرفه‌ای است.
6252 برای OLTP متوسط با تمرکز بر کنترل هزینه همچنان منطقی است.

مدیرانی که پیش از تصمیم، تحلیل معماری بی‌طرف انجام می‌دهند، ریسک سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهند. همکاری با تیمی که تجربه اجرای پروژه‌های بانکی و سازمانی را دارد و نگاه آن صرفاً فروش‌محور نیست، می‌تواند تصمیم را دقیق‌تر کند. بسیاری از سازمان‌های دولتی پیش از نهایی‌سازی انتخاب، به سراغ مجموعه‌هایی می‌روند که سابقه طراحی و اجرای عملی دارند و نام وینو سرور را برای دریافت ارزیابی فنی مستقل جستجو می‌کنند.

در نهایت، بهترین انتخاب در بار OLTP، مدلی است که دقیقاً با TPS واقعی، مدل لایسنس و استراتژی رشد سازمان شما هم‌راستا باشد، نه صرفاً پردازنده‌ای با هسته یا نسل بالاتر.